Spiegeltje, spiegeltje, in het meer.
Aan de rand van den Donk stond een scholekster, rank en statig, rustend op één poot alsof hij wacht hield over het meer. De vogel boog zijn kop naar beneden en keek dromerig naar de
De landing van een luchtacrobaat.
Een kraanvogel hangt schuin in de lucht, alsof hij halverwege bedacht heeft dat zwaartekracht toch meer een suggestie dan een verplichting is.Met grote, beheerste slagen corrigeert hij zijn koers.Hij proeft de lucht, voelt elke stroming
Verstilling in de nevel.
Die ochtend ademde iets bijzonders.Tussen de nevelslierten hing een zachte stilte, alsof de wereld even haar adem inhield. Mijn gedachten dreven mee op dat stille ritme, mijmeringen die vervaagden in het licht van de opkomende
Dans van de dageraad.
In hun dans ontwaakt de liefde zacht,een kostbaar geschenk,zo puur en onverwacht. Met gebaren vol toewijding,teder en klein,weven zij gouden draden tot één helende lijn. Hun beweging stroomt,zo sierlijk, zo klaar,ze vinden elkaar als een
De schoonheid van een vleugelritueel.
Aan de rand van het Donkmeer, waar het water stil glinsterde en de oever bijna volledig werd opgeslokt door groen, stond een kleine zilverreiger. Tussen de bladeren brak het zonlicht in zachte vlekken door, als
De betoverende wereld van de kraanvogels: tussen migratie en overwintering.
Tot een paar jaar geleden had ik nauwelijks een kraanvogel gezien of gehoord. Slechts één keer, diep in de Ardennen, trok een groepje van een twintigtal vogels toevallig voorbij. Ik hoorde al van ver hun
Aalscholvers in harmonie.
Aan de boorden van de schelde zaten deze aalscholvers in een boom.De eerste vogel met zijn typische kenmerken van een gehaakte snavel en smaragdgroene ogen zat zich rustig te poetsen.Hij boog zijn lange nek en
Een bijzondere ontmoeting.
Het leek wel alsof je gewoon wat aan het snoezelen was maar in werkelijkheid was je scherp en gefocust. Gecamoufleerd tussen het goudgele zomergras zat je op een paaltje. Af en toe keek je eens
Jubileum editie Extremadura 2025 nabeschouwing.
Hoogtepunten van de reis. De wervelende vluchten van de vale gieren aan de gierenrots van Monfraguë De ongelooflijk mooie rivieren met helder stromend water en de kleine beekjes in de dehesa met de witte waterranonkel.
Jubilium-editie Extremadura 4 april 2025
De terugreis. Dag 12 Het vertrekuur van ons vliegtuig is om 17,35 uur. We hebben dus de hele dag tijd om naar Madrid te rijden , een afstand van 296 km. We besluiten om een
