Spiegeltje, spiegeltje, in het meer.
Aan de rand van den Donk stond een scholekster, rank en statig, rustend op één poot alsof hij wacht hield over het meer. De vogel boog zijn kop naar beneden en keek dromerig naar de
De schoonheid vereeuwigen, met camera en hart. Het juiste moment vastleggen, genieten van elke stap.
Aan de rand van den Donk stond een scholekster, rank en statig, rustend op één poot alsof hij wacht hield over het meer. De vogel boog zijn kop naar beneden en keek dromerig naar de
In jouw ogen gloeit iets dat me telkens weer stil krijgt. Alsof er een kleine zon in verscholen zit, warm, eigenwijs en vol leven. Je bent niet degene die als eerste alle aandacht naar zich
Een kraanvogel hangt schuin in de lucht, alsof hij halverwege bedacht heeft dat zwaartekracht toch meer een suggestie dan een verplichting is.Met grote, beheerste slagen corrigeert hij zijn koers.Hij proeft de lucht, voelt elke stroming
Daar troonde hij dan in alle glorie:de slechtvalk, comfortabel geparkeerd op de kop van de draak.Strategisch gekozen, moet gezegd want vanuit die positie kon de draak moeilijk vuur spuwen zonder zichzelf een permanent “pletsuuft” te
In hun dans ontwaakt de liefde zacht,een kostbaar geschenk,zo puur en onverwacht. Met gebaren vol toewijding,teder en klein,weven zij gouden draden tot één helende lijn. Hun beweging stroomt,zo sierlijk, zo klaar,ze vinden elkaar als een
Aan de rand van het Donkmeer, waar het water stil glinsterde en de oever bijna volledig werd opgeslokt door groen, stond een kleine zilverreiger. Tussen de bladeren brak het zonlicht in zachte vlekken door, als
Iets meer dan een week geleden sijpelden de eerste geruchten binnen: de majestueuze visarend was opnieuw gezien rond de Donk in Berlare. Door omstandigheden kon ik toen niet meteen vertrekken, maar gisterenavond kreeg ik eindelijk
Tot een paar jaar geleden had ik nauwelijks een kraanvogel gezien of gehoord. Slechts één keer, diep in de Ardennen, trok een groepje van een twintigtal vogels toevallig voorbij. Ik hoorde al van ver hun
Daar dreef hij dan: de kuifeend, zelfverklaard topmodel van de vijver. Met zijn glanzende zwarte kuif die fier krulde alsof hij rechtstreeks uit een kapsalon was gewaggeld. “Ligt mijn kuif goed?” vroeg hij aan zijn
Op een frisse ochtend in het Reinaertpark gebeurde er iets bijzonders. Terwijl de eenden nog ronddobberden en de meerkoeten rondstruinden, vloog er plots een blauwe flits door de lucht. De dieren keken verbaasd omhoog. “Wat