Geduld, doorzetting en dan magie.
Het is 3u30. De wekker snijdt dwars door de stilte van de nacht, zo een moment waarop je je even afvraagt of dit wel een goed idee is. Buiten slaapt alles nog. Binnen woedt een
Verstilling in de nevel.
Die ochtend ademde iets bijzonders.Tussen de nevelslierten hing een zachte stilte, alsof de wereld even haar adem inhield. Mijn gedachten dreven mee op dat stille ritme, mijmeringen die vervaagden in het licht van de opkomende
De schoonheid van een vleugelritueel.
Aan de rand van het Donkmeer, waar het water stil glinsterde en de oever bijna volledig werd opgeslokt door groen, stond een kleine zilverreiger. Tussen de bladeren brak het zonlicht in zachte vlekken door, als
De visarend met tijd en boterhammen.
Iets meer dan een week geleden sijpelden de eerste geruchten binnen: de majestueuze visarend was opnieuw gezien rond de Donk in Berlare. Door omstandigheden kon ik toen niet meteen vertrekken, maar gisterenavond kreeg ik eindelijk
Ode aan de vos.
Er was eens een moedervos, die leefde in de meersen van de rivier de Schelde. Ze had een nest vol speelse, jonge welpen en hield ervan om met haar kleintjes te ravotten en ze te
Grutto, grutto, grutto…
In de Kalkense meersen, waar de lucht gevuld is met de geur van vers gemaaid gras,staat de grutto op één van zijn favoriete paaltjes. Met zijn lange, donkere poten en lange snavel met oranje basis
Mistige ochtendflarden.
In de echo’s van de ziel, waar gevoelens bloeien, vinden woorden hun weg, als zaden die groeien. Emotie vindt gedachten, als de wind door het riet. Gedachten vinden woorden, terwijl ik volop geniet. Dus laat
De waternachtegaal.
De rietvelden, die tijdens de winter stil en somber waren, worden nu weer tot leven gebracht door het gezang van de koning van het riet. Met zijn melodieuze klanken verwelkomt hij zijn oude vertrouwde plek.
