![\"\"](\"https:\/\/koenraaddm.be\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/scholekster-kader7269474022514816432-765x1024.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nMet een mengeling van nieuwsgierigheid en een vleugje trots sprak hij zachtjes:
\u201cSpiegeltje, spiegeltje in het rimpelende water zo klaar,
vertel mij eens eerlijk en waar\u2026
wie is de mooiste van het hele land hier en daar?\u201d<\/p>\n\n\n\n
Het water antwoordde niet met woorden. Het rimpelde alleen verder, alsof het geheimen kende die het liever met de wind deelde dan met wie dan ook.<\/p>\n\n\n\n
De scholekster wachtte\u2026<\/p>\n\n\n\n
Toen landde er vlak naast hem een bergeend die nieuwsgierig naar het tafereel keek.
\u201cWaar wacht jij eigenlijk op?\u201d kwaakte ze.
\u201cOp een antwoord,\u201d zei de scholekster trots. \u201cIk heb het water gevraagd wie de mooiste van het land is.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Toen het water bleef zwijgen, schudde de eend haar kop.
\u201cVriend,\u201d zei ze, \u201cwie de hele dag vraagt wie de mooiste is, vergeet soms te genieten van de wereld om zich heen.\u201d<\/p>\n\n\n\n
De scholekster keek naar het meer, het riet en de lucht boven het water.
\u201cDaar zit wat in\u201d,zei hij.
Je schoonheid is geen spiegel van jezelf, het is een weerspiegeling van hoe je de wereld ziet.<\/p>\n\n\n\n
Al was hij er nog steeds vrij zeker van dat zijn snavel ook best indrukwekkend was\u2026<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Aan de rand van den Donk stond een scholekster, rank en statig, rustend op \u00e9\u00e9n poot alsof hij wacht hield over het meer. De vogel boog zijn kop naar beneden en keek dromerig naar de